Ο Κλεισθένης το 508 π.Χ., στο πλαίσιο των μεγάλων δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων της αρχαίας Αθήνας, θέσπισε τις δέκα φυλές της.

Οι φυλές αυτές αντικατέστησαν τις τέσσερις παλιές ιωνικές φυλές και αποτέλεσαν τη βάση της νέας πολιτικής και στρατιωτικής οργάνωσης της πόλης.

Οι φυλές πήραν τα ονόματά τους από μυθικούς ήρωες, τους «Επωνύμους Ήρωες», και ήταν οι εξής:

• Ερεχθηίς (από τον ήρωα Ερεχθέα, μυθικό βασιλιά της Αθήνας)
• Αιγηίς (από τον ήρωα Αιγέα, πατέρα του Θησέα)
• Πανδιονίς (από τον ήρωα Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας)
• Λεοντίς (από τον ήρωα Λέοντα)
• Ακαμαντίς (από τον ήρωα Ακάμαντα, γιο του Θησέα)
• Οινειδής (από τον ήρωα Οινέα)
• Κεκροπίς (από τον ήρωα Κέκροπα, πρώτο μυθικό βασιλιά της Αθήνας)
• Ιπποθοωντίς (από τον ήρωα Ιππόθοοντα)
• Αιαντίς (από τον ήρωα Αίαντα τον Τελαμώνιο της Σαλαμίνας)
• Αντιοχίς (από τον ήρωα Αντίοχο, γιο του Ηρακλή)

Κάθε φυλή αποτελούνταν από δήμους (τοπικές κοινότητες), κατανεμημένους γεωγραφικά ώστε να συνδυάζονται περιοχές από την πόλη (άστυ), την ενδοχώρα (μεσογαία) και τις παραθαλάσσιες περιοχές (παράλια).

Η Αττική χωρίστηκε σε 30 τριττύες και κάθε φυλή σχηματιζόταν από 3 τριττύες:

• Μία από το Άστυ,
• Μία από τα Παράλια,
• Μία από τη Μεσογαία.

Με τις διαιρέσεις αυτές εμποδιζόταν η κάθε φυλή να ταυτιστεί με μία γεωγραφική περιοχή και, ταυτόχρονα, «έσπαγε» τις παλιές τοπικές ισορροπίες και τις αριστοκρατικές φατρίες

Οι φυλές είχαν στρατιωτικό, πολιτικό και θρησκευτικό ρόλο. Καθεμία παρείχε έναν στρατηγό, 50 εκπρόσωπους στην Βουλή των 500 και διοργάνωνε τελετές προς τιμήν του επώνυμου ήρωά τους.

Συνολικά υπήρχαν 139 περίπου δήμοι.